Thanks, Obama, for giving us 'it' back

Mark Morford



* The very best thing about Barack Obama - No, not that. Or that o...
04/04/2008


Nope, it's not what you might think. The best thing about Barack Obama has almost nothing to do with him as a person or as a leader or even as Oh My God the First Black President, Who Could Really Change Everything. It's not even the wondrous oratory power or the charisma or the sweet sense of deeper change.

There is, I think, something more. Something richer. And it's rather surprising.

See, I've read the profiles and the liberal fawnings and the intelligent analysis, the attempted takedowns and the right-wing smears, all the valiant attempts to dig up something dirty or problematic or frightening about Obama and his family, his past, his middle name, his beliefs and his pastor and his favorite flavor of ice cream - attempts that, rather amusingly, have all failed.

I've read, too, the glut of wonderment, how Obama is this generation's JFK, how he makes Hillary's brand of retro cronyist politics feel like the equivalent of rubbing salt on a paper cut. He is, they say, that once-in-a-lifetime candidate, a fantastically rare mix of intelligence, consistency, inspiration, hope, charisma, humanity, articulateness and an almost shocking lack of manipulation and sheen (well, relatively speaking), all packaged in a strikingly handsome unit in whose closet apparently live almost no skeletons at all.
Stewart stunned

I also nodded in agreement when snark-master Jon Stewart appeared slightly stunned as he pointed out, just following Obama's remarkable speech on race in America, that at long last, here was a top-tier politician who dared to speak to us as if we're adults. It is downright jarring.

And I even think it is a good thing that Obama is untested and inexperienced in the higher and more dire realms of government, just the kind of wild card we crave and need, given how he shows absolutely zero signs that he'd screw it up, not to mention how the last thing anyone really wants is more of the same old-school, inbred stuff we've had for decades.

Still, this wasn't what riveted me the most about Obama.

Initially, I thought the most impressive aspect of Obama's run was how the guy made it this far at all. That someone of his caliber and obvious intelligence could survive what has become a brutal political system and still emerge into the international spotlight as not insane, not possessing that creepy demonic gleam shared by so many politicos (Hi, Sen. McCain!) that suggests they've had souls eaten whole by the same scabrous trolls of greed and war and corruption that birthed two Bushes and gave Clinton that nearly intolerable aura of ego and slickness.

See, I've long believed that, if nearly eight years of the world's worst president has taught us anything, it's that the American political system has moved well beyond merely deeply flawed and broken and sad, and is now wholly rotted, a moral wasteland barely suitable even for cockroaches and leeches and Rick Santorum. I thought George W. Bush had actually managed to do the impossible: make an already defective system truly unbearable and toxic to all decent human life.

And I'm happy to report that the fact that Obama exists at this stage of the game is proving me very wrong indeed.

But I'll even take it a step further. Because the greatest thing about Obama isn't really about Obama at all, per se. It's actually about, well, us.

This is the great revelation: We've still got it. The collective unconscious, the deep sense of inner wisdom, that intuitive knowing that borders on a kind of mystical proficiency, where millions of people can actually look beyond rhetoric and media spin and merely feel the presence of something great in the room? Yep, still there. Who knew?

This is what I hear most from relatives and readers and friends and newborn activists who were never activists before: Obama speaks to the intuition. It's about the sixth sense. It's not so much what he says or how he behaves in the debates or the policy wonking or the "Change" banners or any of the tangible factors - although those have proved to be remarkably positive, too.

It's this: People feel it. They hear an Obama speech or read the articles or talk to like-minded folk and they squint and weigh everything and get that look on their face that says, you know what? This guy gets it. He feels right. It's not a trick of light. It's not the usual spin and manipulation and fakery. There is actual meat on this bone. What a thing.
The cynical attitude

Of course, I have plenty of readers who are die-hard cynics and jaded anarchists who say it's all just another vicious ploy, that all candidates at this level are essentially the same, all abhorrent simply by default because when you reach that stage of the game there is simply no way to avoid deep corruption and rampant lies. They tell me that even just to write a column like this is to buy into the revolting corporate-military machine.

After all, once the vipers of big money and big oil and military spending and corporate cronyism get their fangs sunk in, it's pretty much "game over" for any candidate's remaining integrity. Has Mr. Perfect Obama spoken out against the insidious Patriot Act or taken on the absurd farm subsidies or talked up issues of global warming? No, he has not. As nice and smart as he may be, strip away all the fawning and the oratory tricks and give him a year in office and boom, just another corrupted, compromised former visionary. Right?

Whatever. I'm not buying it. At least, not yet. For the moment, I trust the collective intuition. I trust the widespread sense, not merely of hope and change but of collective wisdom swimming though the air like an electrical surge between every smart, creative person on the planet right now, a bolt of energy that says hey, we're still together. We've still got it.

And Obama? He gets it, too. He may have kindled it anew, all by himself. Either way, it's back. And it's powerful. And that, to me, is the most hopeful thing of all.

-- Mark Morford

This article appeared on page E - 13 of the San Francisco Chronicle

Chronique de San Francisco/Barack Obama
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Merci, Obama, de nous le donner «  » marque

arrière Morford



* La chose la meilleure au sujet de Barack Obama - non, pas celui. Ou cet o…
04/04/2008


Nope, n'est pas il ce que vous pourriez penser. La meilleure chose au sujet de Barack Obama n'a presque rien à faire avec lui en tant que personne ou en tant que chef ou même car l'OH mon Dieu le premier président de noir, qui pourrait vraiment changer tout. Il n'est pas même la puissance merveilleuse d'éloquence ou le charisme ou le sens doux d'un changement plus profond.

Il y a, je pensent, quelque chose davantage. Quelque chose de plus riche. Et il étonne plutôt.

Voyez, j'ont lu les profils et les fawnings libéraux et l'analyse intelligente, les manipulations essayées et les souillures de droite, toutes tentatives vaillantes de creuser vers le haut de quelque chose de sale ou problématique ou effrayant au sujet d'Obama et sa famille, son passé, son deuxième prénom, sa croyance et son pasteur et sa saveur préférée de la crême glacée - les tentatives qui, plutôt d'une manière amusante, ont tous échoués.

J'ai lu, aussi, la surabondance de l'émerveillement, comment Obama est JFK de cette génération, comment il fait la marque de Hillary du rétro sentir de la politique de cronyist comme l'équivalent du sel de frottage sur une coupe de papier. Il est, ils disent, ce candidat d'une fois-dans-un-vie, un mélange d'une manière fantastique rare d'intelligence, uniformité, inspiration, espoir, charisme, humanité, articulateness et un manque choquant presque de manipulation et d'éclat (parlant bien, relativement), tout emballé dans une unité de façon saisissante belle dans laquelle le cabinet apparent de phase presque aucuns squelettes du tout.
Stewart m'a assommé

a également incliné la tête d'accord quand le snark-maître Jon Stewart a semblé légèrement assommé pendant qu'il précisait, juste après le discours remarquable d'Obama sur la course en Amérique, celle enfin, était ici un politicien de dessus-rangée qui a osé nous parler comme si nous sommes des adultes. Il est cognement direct.

Et je même pense que c'est une bonne chose qu'Obama est non essayé et inexpérimenté dans les royaumes plus élevés et plus grands du gouvernement, exactement le genre du caractère d'ambiguité que nous implorons et ai besoin, donné comment il montre les signes absolument zéro qu'il la visserait vers le haut, de ne pas mentionner comment la dernière chose n'importe qui veut vraiment est plus de la même vieux-école, substance innée nous avons prise pour des décennies.

Toujours, ce n'était pas ce qui m'a riveté le plus environ l'Obama.

Au commencement, j'ai pensé que l'aspect le plus impressionnant de la course d'Obama était comment le type a rendu lui ceci lointain du tout. Que quelqu'un de son calibre et intelligence évidente pourrait survivre à ce qui est devenu un système politique brutal et émerger toujours dans le projecteur international comme non aliéné, ne possédant pas que lueur démoniaque rampante partagée par tant de politicos (bonjour, sonde. McCain !) cela suggère qu'ils aient eu entier mangé par âmes par les mêmes trolls scabreux de l'avarice et la guerre et la corruption qui birthed deux buissons et aient donné Clinton qui aura presque intolérable de moi et de slickness.

Voyez, j'ont longtemps cru que, si presque huit ans du plus mauvais président du monde nous a enseignés quelque chose, c'est que le système politique américain s'est déplacé bien au delà simplement profondément de défectueux et cassé et triste, et est maintenant complètement décomposé, une terre en friche morale à peine appropriée même aux cancrelats et aux sangsues et Rick Santorum. J'ai pensé George W. Bush était parvenu réellement à faire l'impossible : rendez un système déjà défectueux vraiment insupportable et toxique à toute la vie humaine décente.

Et je suis heureux de rapporter que le fait qu'Obama existe à cette étape du jeu me prouve très mal en effet.

Mais je lui prendrai même une mesure plus loin. Puisque la plus grande chose au sujet d'Obama n'est pas vraiment au sujet d'Obama du tout, intrinsèquement. Il est réellement environ, bien, nous.

C'est la grande révélation : Nous l'avons toujours. Le sans connaissance collectif, le sens profond de la sagesse intérieure, celle savoir intuitif ce des frontières sur un genre de compétence mystique, où millions des personnes peut réellement regarder au delà de la rhétorique et des médias tournent et sentent simplement la présence de quelque chose de grand dans la chambre ? Ouais, toujours là. Qui a su ?

Est ce ce qui moi entendons les la plupart des parents et des lecteurs et des amis et les activistes nouveau-nés qui n'étaient jamais des activistes avant : Obama parle à l'intuition. Il est au sujet du sixième sens. N'est pas il tellement ce qu'il dit ou comment il se comporte dans les discussions ou la politique wonking ou les bannières de « changement » ou les facteurs réels l'uns des - bien que ceux se soient avérés remarquablement positifs, aussi.

Il est ceci : Sensation de personnes il. Ils entendent un discours d'Obama ou lisent les articles ou parlent aux gens semblables et est-ce qu'ils louchent et pèsent tout et obtiennent ce regard sur leur visage qui indique, vous savent ce qui ? Ce type l'obtient. Il se sent exact. Ce n'est pas un tour de lumière. Ce n'est pas la rotation et la manipulation et le fakery habituels. Il y a viande réelle sur cet os. Quelle chose.
L'attitude cynique

naturellement, j'ai l'abondance des lecteurs qui sont les cyniques conservateurs et les anarchistes fatigués qui disent il est tous juste un autre stratagème méchant, que tous les candidats sont à ce niveau essentiellement les mêmes, tout répugnant simplement par défaut parce que quand vous atteignez que l'étape du jeu là n'est simplement aucune manière d'éviter la corruption profonde et les mensonges effrénés. Ils m'indiquent que même juste écrire une colonne comme ceci est d'acheter dans la machine de corporation-militaire de révolte.

Après tout, une fois que les vipères du grand argent et du grand cronyism d'huile et militaire de dépense et de corporation obtiennent leurs crocs descendus dedans, il est terminé joli beaucoup « jeu » pour l'intégrité restante de n'importe quel candidat. A M. Obama parfait parlé dehors contre l'acte insidieux de patriote ou pris sur les subventions absurdes de ferme ou parlé vers le haut des questions du chauffage global ? Non, il n'a pas. Aussi gentil et futé qu'il peut être, dépouillez loin toute adulation et l'éloquence dupe et lui donne une année dans le bureau et gronde, juste des autres corrompus, ancien visionnaire compromis. Droite ?

Quoi que. Je ne l'achète pas. Au moins, pas encore. Pour le moment, je fais confiance à l'intuition collective. Je fais confiance au sens répandu, pas simplement de l'espoir et du changement mais de la natation collective de sagesse bien que l'air aiment une montée subite électrique entre chaque personne futée et créatrice sur la planète en ce moment, un boulon de l'énergie qui indique hé, nous sommes toujours ensemble. Nous l'avons toujours.

Et Obama ? Il l'obtient, aussi. Il a pu l'avoir allumé à nouveau, tout seul. L'une ou l'autre manière, il est de retour. Et il est puissant. Et ce, à moi, est la chose la plus pleine d'espoir de tous.

-- Marquez Morford que

cet article est paru à la page E - 13 de la chronique de San Francisco

Chronicle de San Francisco/Barack Obama
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Gracias, Obama, por dárnoslo “” marca

trasera Morford



* La cosa muy mejor sobre Barack Obama - no, no de que. O ese o…
04/04/2008


Nope, no es lo que usted puede ser que piense. La mejor cosa sobre Barack Obama no tiene casi nada hacer con él como persona o como líder o aún pues Oh mi dios el primer presidente del negro, que podría realmente cambiar todo. No es uniforme la energía maravillosa del oratorio o el carisma o el sentido dulce de un cambio más profundo.

Hay, yo piensa, algo más. Algo más rico. Y está sorprendiendo algo.

Vea, yo han leído los perfiles y los fawnings liberales y el análisis inteligente, los desmontajes procurados y los borrones de transferencia de la derecha, todas las tentativas valerosas de cavar encima algo sucio o problemático o espantoso sobre Obama y su familia, su pasado, su nombre medio, su creencia y su pastor y su sabor preferido del helado - las tentativas que, algo graciosamente, tienen todos fallados.

He leído, también, la superabundancia del wonderment, cómo Obama es JFK de esta generación, cómo él hace la marca de fábrica de Hillary de la sensación de la política del cronyist del retro como el equivalente de la sal del frotamiento en un corte del papel. Él es, dicen, ese candidato del una vez que-en-uno-curso de la vida, una mezcla fantástico rara de la inteligencia, consistencia, inspiración, esperanza, carisma, humanidad, articulateness y una carencia casi que da una sacudida eléctrica de la manipulación y del brillo (hablando bien, relativamente), empaquetada todo en una unidad llamativo hermosa en que armario al parecer vivo casi ningunos esqueletos en todos.
Stewart me atontó

también cabeceó en el acuerdo cuando el snark-amo Jon Stewart aparecía atontado levemente como él precisó, justo después del discurso notable de Obama en la raza en América, de que finalmente, aquí era un político de la tapa-grada que se atrevió a hablarnos como si seamos adultos. Es el sacudir downright.

E incluso pienso que es una buena cosa que Obama es no comprobado e inexperto en los reinos más altos y más calamitosos del gobierno, apenas la clase de tarjeta salvaje que anhelamos y necesito, dado cómo él demuestra las muestras absolutamente cero que él la atornillaría para arriba, de no mencionar cómo la cosa pasada cualquier persona realmente desea es más de la misma viejo-escuela, materia innata hemos tenido por décadas.

No obstante, esto no era qué me clavó lo más alrededor posible el Obama.

Inicialmente, pensé que el aspecto más impresionante del funcionamiento de Obama era cómo el individuo hizo le esto lejano en todos. Que alguien de su calibre e inteligencia obvia podría sobrevivir qué se ha convertido en un sistema político brutal y todavía emerger en el proyector internacional como no insano, no poseyendo que destello demonic espeluznante compartido por tan muchos politicos (Hi, sensor. McCain!) eso sugiere que hayan tenido entero comida las almas por los mismos trolls scabrous de la avaricia y la guerra y la corrupción que birthed dos arbustos y que dieran Clinton que aureola casi intolerable del ego y del slickness.

Vea, yo han creído de largo que, si casi ocho años del presidente peor del mundo nos han enseñado cualquier cosa, es que el sistema político americano se ha movido bien más allá simplemente de profundamente dañado y quebrado y triste, y ahora está descompuesto enteramente, una tierra moral apenas conveniente incluso para las cucarachas y los leeches y Rick Santorum. Pensé George W. Bush había manejado realmente hacer el imposible: haga un sistema ya defectuoso verdaderamente unbearable y tóxico a toda la vida humana decente.

Y me plazco divulgar que el hecho de que Obama existe en la etapa actual del juego me está probando muy mal de hecho.

Pero incluso le tomaré una medida más lejos. Porque la cosa más grande sobre Obama no está realmente sobre Obama en todos, por sí mismo. Es realmente alrededor, bien, nosotros.

Ésta es la gran revelación: Todavía lo hemos conseguido. ¿El inconsciente colectivo, el sentido profundo de la sabiduría interna, de que el saber intuitivo ese las fronteras en una clase de habilidad mystical, donde millones de la gente puede mirar realmente más allá de retórico y de medios hicieron girar y sentían simplemente la presencia algo grande en el cuarto? Yep, aún allí. ¿Quién sabía?

Esto es lo que yo oyen la mayoría de parientes y los lectores y los amigos y los activistas recién nacidos que nunca era activistas antes: Obama habla a la intuición. Está sobre el sexto sentido. No es tanto lo que él dice o cómo él se comporta en los discusiones o la política wonking o las banderas del “cambio” o los factores tangibles uces de los - aunque ésos han demostrado ser notable positivos, también.

Es éste: Sensación de la gente él. ¿Oyen un discurso de Obama o leen los artículos o hablan con la gente semejante y escudriñan y pesan todo y consiguen esa mirada en su cara que diga, usted saben lo que? Este individuo lo consigue. Él se siente derecho. No es un truco de la luz. No es la vuelta y la manipulación y el fakery generalmente. Hay carne real en este hueso. Qué cosa.
La actitud cínica

por supuesto, tengo un montón de lectores que sean cínicos die-hard y los anarquistas jaded que dicen él son todos apenas otro trabajo vicioso, que todos los candidatos a este nivel son esencialmente iguales, todo repugnante simplemente por defecto porque cuando usted alcanza que la etapa del juego allí no es simplemente ninguna manera de evitar la corrupción profunda y mentiras desenfrenadas. Me dicen que incluso apenas escribir una columna como esto sea comprar en la máquina corporativo-militar repugnante.

Después de todo, una vez que las víboras del dinero grande y del cronyism grande del aceite y militar del gasto y corporativo consigan sus colmillos hundidos adentro, ha bonito mucho “terminado del juego” para la integridad restante de cualquier candidato. Tiene Sr. ¿Obama perfecto hablado hacia fuera contra el acto insidioso del patriota o adquirido los subsidios absurdos de la granja o hablado encima de aplicaciones calentarse global? No, él no tiene. Tan agradable y elegante como él puede ser, pele lejos todo el adular y el oratorio trampea y le da un año en oficina y crece, apenas otra corrompida, visionario anterior comprometido. ¿La derecha?

Lo que. No lo estoy comprando. Por lo menos, no todavía. Para el momento, confío en la intuición colectiva. Confío en el sentido extenso, no simplemente de la esperanza y del cambio pero de la natación colectiva de la sabiduría aunque el aire tiene gusto de una oleada eléctrica entre cada persona elegante, creativa en el planeta ahora, un perno de la energía que dice hey, seguimos siendo juntos. Todavía lo hemos conseguido.

¿Y Obama? Él lo consigue, también. Él pudo haber encendidolo de nuevo, todos por se. Cualquier manera, está detrás. Y es de gran alcance. Y ésa, a mí, es la cosa más esperanzada de todos.

-- Marque Morford que

este artículo apareció en la página E - 13 del Chronicle de San Francisco

Chronicle de San Francisco/Barack Obama
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ringraziamenti, Obama, per darcelo “„ contrassegno

posteriore Morford



* La cosa migliore circa Barack Obama - no, non quello. O quella o…
04/04/2008


di Nope, non è che cosa potreste pensare. La cosa migliore circa Barack Obama ha quasi niente a che fare con lui come persona o come capo o persino poichè l'OH il mio dio il primo presidente di nero, che potrebbe realmente cambiare tutto. Non è neppure l'alimentazione meravigliosa di oratoria o il charisma o il senso dolce di cambiamento più profondo.

Ci è, io pensa, qualcosa di più. Qualche cosa di più ricco. E piuttosto sta sorpresendo.

Veda, io hanno letto i profili e i fawnings liberali e l'analisi intelligente, le smontature tentate e le sbavature della destra, tutti i tentativi valiant scavare su qualche cosa di sporco o problematico o spaventoso circa Obama e la sua famiglia, il suo passato, il suo nome centrale, la sua credenza ed il suo pastor ed il suo sapore favorito del gelato - tentativi che, piuttosto in modo divertente, hanno tutti venuti a mancare.

Ho letto, anche, la sovrabbondanza del wonderment, come Obama è JFK di questa generazione, come fa la marca del Hillary del tatto di politica di cronyist di retro come l'equivalente del sale del rubbing su un taglio della carta. È, dicono, quel candidato di una volta che-in-un-corso della vita, una miscela fantastico rara di intelligenza, consistenza, ispirazione, speranza, charisma, umanità, articulateness e una mancanza quasi scioccanta di manipolazione e di splendore (parlante bene, relativamente), interamente impaccata in un'unità in maniera sconvolgente handsome di cui in armadio apparentemente in tensione quasi nessun scheletri affatto.
Stewart lo ha stordito

inoltre ha annuito col capo nell'accordo quando il snark-padrone Jon Stewart è sembrato stordito un po'mentre ha precisato, giusto dopo discorso notevole del Obama sulla corsa in America, quella infine, qui era un politico della parte-fila che ha osato parlare noi come se fossimo adulti. È stonatura downright.

E persino penso che sia una buona cosa che Obama sia non provato ed inesperto negli più alti e regni più dire del governo, appena il genere del metacarattere crave e che ho bisogno di, dato come mostra i segni assolutamente zero che la avviterebbe in su, non accennare come l'ultima cosa chiunque realmente desidera è più della stessa vecchio-scuola, roba innato abbiamo avuti per le decadi.

Eppure, questo non era che cosa lo ha rivettato il più circa il Obama.

Inizialmente, ho pensato che la funzione più impressionante del funzionamento del Obama fosse come il tipo ha reso esso questo lontano affatto. Che qualcuno del suoi calibro ed intelligenza evidente potrebbe sopravvivere che cosa si è trasformato in in un sistema politico brutale ed ancora emergere nel riflettore internazionale come non insano, non possedendo che gleam demonic creepy compartecipe da tanti politicos (Hi, sensore. McCain!) quello suggerisce che hanno avuti intero mangiato anime dagli stessi trolls scabrous di greed e guerra e la corruzione che birthed due cespugli ed hanno dato Clinton che aura quasi intollerabile del ego e dello slickness.

Veda, io lungamente hanno creduto che, se quasi otto anni del presidente più difettoso del mondo li ha insegnati qualche cosa, sia che il sistema politico americano si è mosso bene oltre soltanto profondamente difettoso e rotto e triste ed ora interamente si decomponga, un terreno incolto morale a mala pena adatto anche a blatte ed a leeches e Rick Santorum. Ho pensato George W. Bush realmente era riuscito a fare l'impossibile: renda un sistema già difettoso allineare unbearable e tossico a tutta la vita umana decent.

E sono felice di segnalare che il fatto che Obama esiste allo stadio attuale del gioco sta dimostrandolo molto male effettivamente.

Ma persino gli prenderò una misura più ulteriormente. Poiché la cosa più grande circa Obama non è realmente circa Obama affatto, per se. È realmente circa, bene, noi.

Ciò è la rivelazione grande: Ancora lo abbiamo ottenuto. Il unconscious collettivo, il senso profondo di saggezza interna, quella sapere intuitivo quel bordi su un genere di competenza mystical, dove milioni della gente può realmente osservare oltre la retorica ed i mezzi filano e soltanto ritengono la presenza di qualche cosa di grande nella stanza? Yep, ancora là. Chi ha saputo?

Ciò è che cosa io sentono la maggior parte dai parenti e lettori ed amici e gli attivisti neonati che non era mai prima attivisti: Obama parla all'intuizione. È circa il sesto senso. Non è così tanto che cosa dice o come si comporta nei dibattiti o nella politica che wonking o le bandiere “del cambiamento„ o c'è ne dei fattori definiti - anche se quelli sono risultato essere notevolmente positivi, anche.

È questo: Tatto della gente esso. Sentono un discorso di Obama o leggono gli articoli o comunicano con gente simile e squint e pesano tutto ed ottengono quello sguardo sulla loro faccia che dice, voi conoscono che cosa? Questo tipo lo ottiene. Ritiene di destra. Non è un trucco di luce. Non è la rotazione e la manipolazione e il fakery usuali. Ci è carne reale su questo osso. Ché cosa.
L'atteggiamento cinico

naturalmente, ho abbondanza dei lettori che sono cinici die-hard e gli anarchici jaded che dicono esso è semplicemente tutti appena un altro stratagemma vizioso, che tutti i candidati a questo livello sono essenzialmente gli stessi, tutto il ripugnante per difetto perché quando raggiungete che la fase del gioco là è semplicemente senso evitare la corruzione profonda e le bugie sfrenate. Mi dicono che persino appena scrivere una colonna come questa sia di comprare nella macchina corporativo-militare rivoltantesi.

Dopo tutto, una volta che le vipere di soldi grandi e del cronyism corporativo militare grande e dell'olio di spesa ed ottengono le loro zanne affondate dentro, è grazioso molta “eccedenza del gioco„ per integrità restante di tutto il candidato. Ha sig. Obama perfetto parlato fuori contro la Legge insidious del Patriot o preso sulle sovvenzioni irragionevoli dell'azienda agricola o comunicato sulle emissioni di riscaldamento globale? No, non ha. Piacevole ed astuto come può essere, metta a nudo via tutto il fawning e l'oratoria inganna e gli dà un anno in ufficio e cresce, appena un altro corrotti, ex visionario compromesso. Destra?

Qualunque. Non sto comprandolo. Almeno, non ancora. Per il momento, mi fido dell'intuizione collettiva. Mi fido del senso diffuso, non soltanto di speranza e di cambiamento ma di swimming collettivo di saggezza benchè l'aria gradisca un impulso elettrico fra ogni persona astuta e creativa sul pianeta ora, un bullone di energia che dice hey, siamo ancora insieme. Ancora lo abbiamo ottenuto.

E Obama? Lo ottiene, anche. Può accenderlo anew, tutti da sè. Il uno o il altro senso, è indietro. Ed è potente. E quella, a me, è la cosa più promettente di tutti.

-- Contrassegni Morford che

questo articolo è stato publicato alla pagina la E - 13 del Chronicle de San Francisco

San Francisco Chronik/Barack Obama
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Dank, Obama, für das Geben uns „es“ rückseitige

Markierung Morford



* Die sehr beste Sache über Barack Obama - Nr., nicht das. Oder dieses O…
04/04/2008


Nope, ist es nicht, was Sie denken konnten. Die beste Sache über Barack Obama hat fast nichts, mit ihm als Person oder als Führer zu tun oder sogar da OH- mein Gott der erste Schwarz-Präsident, der alles wirklich ändern könnte. Es ist nicht die erstaunliche Beredsamkeitenergie oder das Charisma oder die süsse Richtung der tieferen änderung gleichmäßig.

Es gibt, ich denken, etwas mehr. Etwas reicher. Und es überrascht eher.

Sehen Sie, ich haben gelesen die Profile und die liberalen fawnings und die intelligente Analyse, die versuchten Takedowns und die Rechts- Schlupfstellen, alle valiant Versuche, herauf etwas zu graben, das über Obama und seine Familie schmutzig oder problematisch oder erschreckend ist, seine Vergangenheit, sein mittlerer Name, sein Glaube und sein Pastor und sein Lieblingsaroma der Eiscreme - Versuche, die, eher unterhaltend, verlassene alle haben.

Ich habe auch die Sättigung von wonderment gelesen, wie Obama JFK dieses Erzeugung ist, wie er Marke Hillarys retro cronyist Politikvon fühlen wie dem äquivalent des Rubbingsalzes auf einem Papierschnitt bildet. Er ist, sagen sie, dieser Sobald-in-einlebenszeit Anwärter, eine fantastisch seltene Mischung der Intelligenz, übereinstimmung, Inspiration, Hoffnung, Charisma, Menschlichkeit, articulateness und ein fast entsetzender Mangel an Handhabung und Schein (gut, verhältnismäßig sprechend), ganz verpackt in einer auffallend stattlichen Maßeinheit in deren Wandschrank anscheinend Phasen fast keine Skelette an allen.
Stewart betäubte

mich nickte auch in Vereinbarung, als Snarkmeister Jon Stewart etwas betäubt aussah, während er unterstrich, gerecht nach Obamas bemerkenswerter Rede auf Rennen in Amerika, das endlich, war hier ein Oberseitereihe Politiker, der traute, mit uns zu sprechen, als ob wir Erwachsene sind. Es ist absolutes Rütteln.

Und ich sogar denke, daß es ist eine gute Sache, daß Obama ungetestet und in den höheren und entsetzlicheren Reichen der Regierung, gerade die Art von der wilden Karte unerfahren ist, die wir crave und benötige, gegeben, wie er absolut Nullpunkt Zeichen zeigt, daß er sie oben schrauben würde, nicht zu erwähnen, wie die letzte Sache jedermann wirklich wünscht, mehr der gleichen Altschule, angeborenes Material ist wir für Dekaden gehabt haben.

Noch war dieses nicht, was mich das ungefähr Obama befestigte.

Zuerst dachte ich, daß der eindrucksvollste Aspekt von Durchlauf Obamas war, wie der Kerl es dieses weit an allen bildete. Daß jemand seines Kalibers und offensichtlichen Intelligenz überleben könnte, was ein brutales politisches System und in den internationalen Scheinwerfer noch aufzutauchen geworden ist, wie nicht geisteskrank und nicht besessen daß der creepy demonic Schimmer geteilt durch so viele politicos (hallo, Sensor. McCain!) das schlägt vor, daß sie Seelen gegessenes vollständiges durch die gleichen scabrous trolls der Habsucht und des Krieges und der Korruption gehabt, die zwei Büsche birthed und Clinton gaben haben, das fast untragbare Aura des Egos und des slickness.

Sehen Sie, ich haben geglaubt lang, daß, wenn fast acht Jahre des schlechtesten Präsidenten der Welt uns alles unterrichtet hat, es ist, daß das amerikanische politische System gut über bloß tief defektem hinaus und defekt und traurig bewogen hat und jetzt insgesamt, ein moralisches ödland verrottet wird, das sogar für Schaben und Blutegel kaum verwendbar sind und Rick Santorum. Ich dachte George W. Bush hatte wirklich gehandhabt, das unmögliche zu tun: bilden Sie ein bereits defektes System wirklich unbearable und giftig zu allem annehmbaren menschlichen Leben.

Und ich bin glücklich, zu berichten, daß die Tatsache, daß Obama in diesem Stadium des Spiels besteht, mich sehr falsch in der Tat prüft.

Aber ich unternehme ihm einen Schritt sogar weiter. Weil die größte Sache über Obama nicht wirklich über Obama an allen ist, an sich. Es ist wirklich ungefähr gut wir.

Dieses ist die große Enthüllung: Wir haben es noch erhalten. Das zusammenunbewußte, die tiefe Richtung der inneren Klugheit, die das intuitive Wissen dieses Ränder auf einer Art mystische Leistungsfähigkeit, wo Millionen der Leute kann über Rhetorik und Mitteln hinaus wirklich schauen spinnen und glauben bloß das Vorhandensein von etwas, das im Raum groß ist? Yep noch dort. Wer wußte?

Dieses ist, was ich die meisten von den Verwandten und Leser und Freunde und neugeborene Aktivisten hören, das nie Aktivisten vorher waren: Obama spricht mit der Intuition. Es ist über die 6. Richtung. Es ist nicht soviel, was er sagt, oder wie er in den Debatten oder in der Politik sich benimmt, die wonking sind oder, die „änderung“ Fahnen oder irgendwelche der fühlbaren Faktoren - obgleich die bemerkenswert positiv gewesen sind, auch.

Es ist dieses: Leutegefühl es. Sie hören eine Obama Rede oder lesen die Artikel oder sprechen mit gleichgesinnten Völkern und sie squint und wiegen alles und erhalten diesen Blick auf ihrem Gesicht, das sagt, Sie wissen, was? Dieser Kerl erhält es. Er fühlt recht. Es ist nicht ein Trick des Lichtes. Es ist nicht die übliche Drehbeschleunigung und die Handhabung und das fakery. Es gibt tatsächliches Fleisch auf diesem Knochen. Eine was für Sache.
Die zynische Haltung

selbstverständlich, habe ich viel der Leser, die hartnäckige Zyniker sind und erschöpfte Anarchisten, die sagen, es alle gerade ein anderer schändlicher Trick, der alle Anwärter auf dieser Ebene im Wesentlichen die selben sind, ganz verabscheuungswürdig einfach durch Rückstellung weil ist, wenn Sie erreichen, daß Stadium des Spiels dort einfach keine Weise ist, tiefe Korruption und zügellose Lügen zu vermeiden. Sie erklären mir, daß sogar gerade, eine Spalte so zu schreiben, die auflehnende korporativ-militärische Maschine zu akzeptieren ist.

Schließlich, sobald die Vipern des grossen Geldes und des grossen öl- und militärischen Ausgabe und korporativen cronyism ihre Reißzähne innen gesunken erhalten, ist es viel „Spielüberschuß“ für restliche Vollständigkeit jeder möglicher Anwärters hübsch. Hat Herrn. Vollkommenes Obama gesprochen heraus gegen die heimtückische Patriot-Tat oder genommen auf den absurden Bauernhofbeihilfe oder herauf Ausgaben des globalen Wärmens gesprochen? Nr., hat er nicht. So nett und intelligent, wie er sein kann, streifen Sie weg alles Einschmeicheln ab und die Beredsamkeit betrügt und gibt ihm ein Amtsjahr und dröhnt, gerade verdorbene andere, verglichener ehemaliger Visionär. Recht?

Was auch immer. Ich kaufe es nicht. Mindestens nicht schon. Während des Momentes vertraue ich der Kollektivintuition. Ich vertraue der weitverbreiteten Richtung, nicht bloß der Hoffnung und der änderung, aber der Kollektivklugheitschwimmens, obwohl die Luft eine elektrische Schwankung zwischen jeder intelligenten, kreativen Person auf dem Planeten im Augenblick mögen, ein Schraubbolzen von Energie, die he sagt, sind wir noch zusammen. Wir haben es noch erhalten.

Und Obama? Er erhält es, auch. Er kann es von neuem angezündet haben, ganz allein. Jede Weise, ist es zurück. Und es ist leistungsfähig. Und die, zu mir, ist die hoffnungsvollste Sache von allen.

-- Kennzeichnen Sie Morford, das

dieser Artikel auf Seite E - 13 der San Francisco Chronik erschien

Chronicle do francisco do San/Barack Obama
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Agradecimentos, Obama, para dar-nos-o “” marca

traseira Morford



* A coisa muito mais melhor sobre Barack Obama - No., não aquele. Ou esse o…
04/04/2008


de Nope, não é o que você pôde pensar. A mais melhor coisa sobre Barack Obama não tem quase nada fazer com ele como uma pessoa ou como um líder ou nivelar porque Oh meu deus o primeiro presidente do preto, que poderia realmente mudar tudo. Não é uniforme o poder wondrous do oratory ou o charisma ou o sentido doce de uma mudança mais profunda.

Há, mim pensa, algo mais. Algo mais rico. E está surpreendendo rather.

Veja, mim leram os perfis e os fawnings liberais e a análise inteligente, os desmontes tentados e as manchas right-wing, todas as tentativas valiant escavar acima de algo sujo ou problematic ou frightening sobre Obama e sua família, seu passado, seu nome médio, sua opinião e seu pastor e seu sabor favorito do creme de gelo - as tentativas que, rather amusingly, têm tudo falhado.

Eu li, demasiado, o glut do wonderment, como Obama é JFK desta geração, como faz o tipo de Hillary da sensação da política do cronyist do retro como o equivalente do sal do rubbing em um corte do papel. É, dizem, esse candidato da uma vez que-em-um-vida, uma mistura fantàstica rara da inteligência, consistência, inspiração, esperança, charisma, humanity, articulateness e uma falta quase chocando-se da manipulação e do sheen (falando bem, relativamente), empacotada toda em uma unidade impressionante considerável cujo no armário aparentemente vivo quase nenhuns esqueletos em tudo.
Stewart stunned

me assentiu também no acordo quando o snark-mestre Jon Stewart pareceu stunned ligeiramente enquanto indicou, justo depois do discurso notável de Obama na raça em América, aquela no último longo, era aqui um político do alto-tier que ousasse nos falar como se nós somos adultos. É ranger downright.

E eu mesmo penso que é uma coisa boa que Obama é untested e inexperienced nos reinos mais elevados e mais dire do governo, apenas o tipo do cartão que selvagem nós crave e necessito, dado como mostra os sinais absolutamente zero que a parafusaria acima, não mencionar como a última coisa qualquer um quer realmente é mais da mesma velho-escola, material inbred nós tivemos por décadas.

Ainda, este não era o que me rebitou o mais aproximadamente o Obama.

Inicialmente, eu pensei que o aspecto o mais impressive do funcionamento de Obama era como o guy fêz lhe este distante em tudo. Que alguém de seus caliber e inteligência óbvia poderia sobreviver o que se transformou um sistema político brutal e para emergir ainda no spotlight internacional como nao insano, não possuindo que gleam demonic creepy compartilhado por assim muitos politicos (Hi, sensor. McCain!) isso sugere que tiveram inteiro comido almas pelos mesmos trolls scabrous do greed e a guerra e o corruption que birthed dois arbustos e deram Clinton que aura quase intolerable do ego e do slickness.

Veja, mim têm acreditado por muito tempo que, se quase oito anos do presidente o mais mau do mundo nos ensinarem qualquer coisa, é que o sistema político americano se moveu bem além meramente de profundamente danificado e quebrado e sad, e agora rotted completamente, um wasteland moral mal apropriado mesmo para baratas e leeches e Rick Santorum. Eu pensei de George W. Bush tinha controlado realmente fazer o impossível: faça um sistema já defeituoso verdadeiramente unbearable e tóxico a toda a vida humana decent.

E eu sou feliz relatar que o fato que Obama existe neste estágio do jogo me está provando muito erradamente certamente.

Mas eu far-lhe-ei exame mesmo de uma etapa mais mais. Porque a coisa a mais grande sobre Obama não é realmente sobre Obama em tudo, por si mesmo. É realmente aproximadamente, bem, nós.

Este é o revelation grande: Nós temo-lo começado ainda. O inconsciente coletivo, o sentido profundo da sabedoria interna, aquela saber intuitive esse beiras em um tipo da proficiência mystical, onde milhões dos povos pode realmente olhar além do rhetoric e dos meios giram e sentem meramente a presença de algo grande no quarto? Yep, ainda lá. Quem soube?

Este é o que eu ouvem a maioria dos parentes e os leitores e os amigos e as activistas newborn que era nunca activistas antes: Obama fala ao intuition. É sobre o sexto sentido. Não é tanto o que diz ou como se comporta nos debates ou na política que wonking ou as bandeiras da “mudança” ou algumas dos fatores tangible - embora aqueles provem ser notàvelmente positivos, demasiado.

É este: Sensação dos povos ele. Ouvem um discurso de Obama ou lêem os artigos ou falam aos povos like-minded e squint e pesam tudo e começam esse olhar em sua cara que diz, você sabem que? Este guy começa-o. Sente direito. Não é um truque da luz. Não é a rotação e a manipulação e o fakery usuais. Há carne real neste osso. Que coisa.
A atitude cínica

naturalmente, eu tenho a abundância dos leitores que são cínicos die-hard e os anarquistas jaded que dizem ele são todos apenas um outro ploy vicious, que todos os candidatos neste nível sejam essencialmente os mesmos, toda abhorrent simplesmente pelo defeito porque quando você alcança que o estágio do jogo lá não é simplesmente nenhuma maneira evitar o corruption profundo e mentiras rampant. Dizem-me que mesmo apenas escrever uma coluna como esta é comprar na máquina incorporado-militar se revoltando.

Apesar de tudo, uma vez que as víboras do dinheiro grande e do cronyism grande do óleo e o militar do despesa e o incorporado começam seus fangs afundados dentro, acaba-se bonito muito do “jogo” para integridade restante de todo o candidato. Tem o Sr. Obama perfeito falado para fora de encontro ao ato insidious do Patriot ou feito exame nos subsídios absurd da fazenda ou falado acima das introduções de aquecer-se global? No., não tem. Tão agradável e esperto como pode ser, descasce afastado todo o fawning e o oratory engana e dá-lhe um ano no escritório e cresce-o, apenas outro corrupted, visionary anterior comprometido. Direita?

O que quer que. Eu não o estou comprando. Pelo menos, não ainda. Para o momento, eu confío no intuition coletivo. Eu confío no sentido difundido, não meramente da esperança e da mudança mas da natação coletiva da sabedoria embora o ar gosta de um surge elétrico entre cada pessoa esperta, creativa na direita do planeta agora, um parafuso da energia que diz hey, nós somos ainda junto. Nós temo-lo começado ainda.

E Obama? Começa-o, demasiado. Pode kindled o anew, tudo por himself. Uma ou outra maneira, está para trás. E é poderoso. E aquela, a mim, é a coisa a mais esperançosa de tudo.

-- Marque Morford que

este artigo se publicou na página E - 13 do Chronicle do San Francisco

San-franciscokrönika/Barack Obama
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Tack Obama, för att ge oss ”det” som är tillbaka,

markerar Morford



* Det mycket bäst tinget om Barack Obama - nr., inte det. Eller att nolla…,
04/04/2008


Nope, är det inte vad du kan funderare. Det bäst tinget om Barack Obama har nästan ingenting att göra med honom som en person eller som en ledare eller att even som Oh min gud den första svartpresidenten, som kunde egentligen ändra allt. Det är den underbara oratoryen driver inte ens eller utstrålningen eller den söta avkänningen av djupare ändring.

Det finns, I-funderare, något mer. Något som är rikare. Och det är snarlikt förvåna.

Se mig har läst profilerar och de frisinnade fjäsken och den intelligent analysen, de försökta takedownsna och de right-wing sudden, alla tappra försök att gräva upp något smutsar ner eller problematiskt eller skrämma om Obama och hans familj, hans förflutna, hans andra namn, hans troar och hans pastor och hans favorit- anstrykning av glass - försök som som är snarlika amusingly, har missade alla.

Jag har läst, för, gluten av wondermenten, hur Obama är denna utvecklings JFK, hur han gör Hillarys att brännmärka av något liknande för känselförnimmelse för retrocronyistpolitik den salt motsvarigheten av gnuggbild på ett pappers- snitt. Han är, dem något att säga, den när-i-en-livstid kandidat, en fantastiskt sällsynt blandning av intelligens, konsistens, inspiration, hopp, utstrålning, mänsklighet, articulatenessen och chocka en nästan brist av den väl som behandlig och sheenen (talar förhållandevis) som all är emballerad i en slående stilig enhet i vars garderob bo som synes nästan inga skelett alls.
Stewart bedövade

mig nickade också överens, när snark-styra Jon som Stewart verkade litet bedövad som honom pekade ut, rättvisa efter Obamas anmärkningsvärda anförande på racen i Amerika, det på den långa jumbon, var här entier politikar som vågade för att tala till oss som, om vi är vuxen människa. Det är fullständigt skorra.

Och funderare för I även är det ett bra ting, att Obama är untested och oerfaren i de högre och mer förfärliga sfärerna av regeringen, precis sorten av wild kort som vi kräver och behöver, givet hur han visar att absolut nolltecken som han skulle, skruva upp, inte till det omnämnande hur det sist tinget någon önskar egentligen är mer av samma gammal-skolar, inavlat stoppar oss har haft för årtionden.

Stilla detta var inte vad som är fastnitad mig omkring Obamaen.

Initialt tänkte jag att den mest mäktiga aspekten av Obamas körning var hur grabben gjorde det denna avlägsen alls. Dyka upp in i landskampstrålkastaren som inte sinnessjuk och att inte äga att kusligt demoniskt glimt som delas av så många politicos, att någon av hans kaliber och tydliga intelligens kunde fortleva vad har blivit en brutal politiskt system och stillbild (Hi, avkännare. McCain!) att föreslår att de har haft souls ätit helt av det samma scabrous, kriger gav fiska med drag i av girighet och och korruption, som birthed två buskar, och Clinton som nästan outhärdlig aura av egoen och slicknessen.

Se mig long har long trott att, om nästan åtta år av världens värst president har undervisat oss något, det är, att den ledsen amerikanpolitiskt system har rörd väl det okända bara djupt flawed och som är bruten och, och nu ruttnas helt, en moralisk wasteland som knappt är passande även för kackerlackor och leeches och stacken Santorum. Jag tänkte George W. Bush hade faktiskt klarat av för att göra det omöjligt: gör ett redan defekt system riktigt outhärdligt och giftet till allt anständigt människoliv.

Och I-förmiddagen som är lycklig att anmäla, att faktumet, att Obama finns på denna arrangerar av leken, bevisar mig mycket orätt sannerligen.

Men jag ska även taken det en kliva vidare. Därför att det mest stora tinget om Obama inte är egentligen om Obama alls, per se. Det är faktiskt omkring, väl, oss.

Denna är den stora uppenbarelsen: Vi har stilla att fås det. Det kollektiva medvetslöst, den djupa avkänningen av inre vishet, det som är intuitiv veta det, gränsar på en sort av mystisk kunnighet, var miljoner av folk kan faktiskt se det okändaretorik och snurrandet och bara känselförnimmelsen för massmedia närvaroen av något som är stor i rummet? Yep fortfarande där. Visste vem?

Detta är vad jag hör mest från släktingar och avläsare och vänner och nyfödda aktivister som var aldrig aktivister för: Obama talar till intuitionen. Det är om den sjätte avkänningen. Det är inte så mycket vad han något att säga eller hur honom uppför i debatterna eller wonking för politiken eller ”de ändrings” banren eller något av det påtagligt dela upp i faktorer - även om de har bevisat att vara remarkably realiteten, för.

Det är detta: Folk känselförnimmelse det. De hör ett Obama anförande eller läser artiklarna eller talar till like-minded folk, och skelar väger får de och allt och den look på deras vänder mot att något att säga, dig vet vad? Denna grabb får det. Honom högra känselförnimmelser. Det är inte ett trick av ljust. Det är inte den vanliga snurrandet och behandligen och fakeryen. Det finns faktisk meat på detta ben. Vilket ting.
Den cyniska inställningen

naturligtvis, har jag alldeles av avläsare som är die-hard cyniker och tröttkörda anarkister, som något att säga det är allt rättvist en annan ondskefull grej, som alla kandidater på detta jämnt är i grunden samma, all motbjudande enkelt vid standard, därför att, när du når som arrangerar av leken det, är enkelt inget långt att undvika djup korruption och våldsamma lies. De berättar mig att att även precis att skriva en kolonnnågot liknande detta är till köp in i den upproriska företags-militären, bearbeta med maskin.

Efter alla när huggormarna av stora pengar och den stora olja- och militärutgifter och den företags cronyismen får deras huggtänder sjönk in, är det nätt mycket ”lek över” för någon kandidat resterande fullständighet. Har Herr Göra perfekt Obama som talas ut mot den försåtliga patrioten, agerar, eller taget på de absurda lantgårdsubventionerna eller talat upp utfärdar av global warming? Nr.en har han inte. Så trevligt och smart, som han kan vara, river av bort alla fjäsk och oratorytricken och ger honom ett år i regeringsställning och dånar, rättvist fördärvade another, kompromissad tidigare visionär. Högert?

Allt vad. Köpande för förmiddag I inte det. Åtminstone inte ännu. För ögonblicket litar på jag den kollektiva intuitionen. Jag litar på den utbredda avkänningen, inte bara av hopp och ändring men av kollektiv vishetsimning, fast luftanågot liknande en elektrisk svallvåg mellan varje smart idérik person på planeträtten nu, en kasta i sig av energi som något att säga hey, oss är stillbilden tillsammans. Vi har stilla att fås det.

Och Obama? Han får det, för. Han kan ha tänt det igen, alla by som är själva. Endera långt, är det baksida. Och det är kraftigt. Och det, till mig, är det mest hoppfulla tinget allra.

-- Markera Morford som

denna artikel visades på sida E - 13 av krönikan för San Francisco

Хроника San Francisco/Barack Obama
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Спасибо, Obama, за давать нам «его» заднее

Марк Morford



* Очень самая лучшая вещь о Barack Obama - нет, не том. Или тот o…
04/04/2008


Nope, оно не вы могли думать. Самая лучшая вещь о Barack Obama не имеет почти ничего сделать с им как персона или как руководитель or even по мере того как Oh мой бог первый президент черноты, который смог реально изменить все. Оно не ровно wondrous сила ораторства или charisma или сладостное чувство более глубокого изменения.

, Я думают, что-то больше. Что-то более богатое. И оно довольно удивляет.

См., я прочитайте профили и либеральные fawnings и толковейший анализ, попытанные takedowns и right-wing мазки, все молодецкие попытки выкопать вверх по что-то пакостному или проблемному или устрашая о Obama и его семье, его прошлый, его среднее имя, его верование и его pastor и его любимейший флейвор мороженого - попытки которые, довольно amusingly, имеют ые все.

Я читал, слишком, glut wonderment, как Obama будет JFK этого поколения, как он делает тавро Hillary чывства политики cronyist retro как эквивалент соли затирания на отрезоке бумаги. Он будет, они говорят, тем выбранным как только-в--продолжительности жизни, сказово редким смешиванием сведении, последовательностью, воодушевленностью, упованием, charisma, гуманностью, articulateness и почти сотряша отсутсвием манипуляции и блеска (наилучшим образом, относительно говоря), совсем упакованным в поразительн handsome блоке в шкафе которого явно в реальном маштабе времени почти отсутствие скелетов на всех.
Stewart оглушило

меня также кивнуло в соответствии когда snark-оригинал Джон Stewart показался небольш оглушенным по мере того как он point out, справедливо после речи Obama замечательной на гонке в америке, том в далеком прошлом, здесь был политиканом верхн-яруса который посмел поговорить к нам если мы будем взрослыми. Оно downright jarring.

И мне даже думаю будет хорошей вещью что Obama untested и inexperienced в более высоких и более dire realms правительства, как раз вроде джокера, котор мы жаждаем и, после того как я дал как он показывает совершенно zero знаки что он привинчил ее вверх, не упомянуть как последняя вещь любое реально хочет больше из такой же стар-школы, инбредным веществом мы имеем на декады.

Все еще, это не было заклепало меня наиболее около Obama.

Первоначально, я думал самый импрессивный аспект бега Obama был как ванта сделала им это далеко на всех. Что кто-то из его калибра и очевидной сведении смогло выдержать было зверским политическим строем и все еще вытечь в международную фару как insane, обладающ что creepy demonic gleam, котор делят настолько много politicos (Hi, датчик. McCain!) то предлагает они имело все съеденное душами такими же scabrous trolls greed и войны и развращения birthed 2 кустика и дало Клинтон почти intolerable аура эга и slickness.

См., я длиной поверьте что, если почти 8 лет президента мира самого плохого учили нам что-нибыдь, то он что американский политический строй двигал наилучшим образом за просто глубоки flawed и сломленно и уныло, и теперь вс запрен, нравственный wasteland чуть-чуть целесообразный даже для тараканов и leeches и Рик Santorum. Я думал George W. Bush. Кустик фактическ управлял сделать невозможную: сделайте уже неполноценную систему поистине unbearable и токсическо к полностью пристойному человеческая жизнь.

И я счастлив сообщить что факт что Obama существует на стадии игры доказывает меня очень неправильно деиствительно.

Но я даже предприму ему более далее. Потому что большая вещь о Obama не реально о Obama на всех, per se. Оно фактическ около, наилучшим образом, нами.

Это будет большое откровение: Мы все еще получали его. Собирательное обморочное, глубокое чувство внутренней премудрости, того интуитивный знать тот граници на вроде mystical выработанности, где миллионы людей смогите фактическ посмотреть за риторикой и средствами закрутить и просто почувствовать присутсвие что-то большого в комнате? Yep, все еще там. Знало?

Это я слышим большую часть от родственников и читателей и друзей и newborn актуарии не было никогда актуариями раньше: Obama говорит к интуиции. Оно о шестом чувстве. Оно не so much он говорит или как он поступает в debates или политике wonking или знамена «изменения» или любые tangible факторы - хотя те доказывали быть замечательн положительны, слишком.

Оно это: Чывство людей оно. Они слышат речь Obama или читают статьи или говорят к like-minded людям и они жмурятся и весятся все и получаются тот взгляд на их стороне говорит, вас знают? Эта ванта получает его. Он чувствует правым. Не будет выходкой света. Это не будет обычными закруткой и манипуляцией и fakery. Будет фактическое мясо на этой косточке. Что вещь.
Циническая ориентация

of course, я имею множество читателей которые будут die-hard циниками и jaded анархисты которые говорят оно все как раз другой порочный ploy, который все выбранные на этом уровне необходимо этими же, совсем abhorrent просто невыполнением обязательства потому что когда вы достигаете что этапом игры там будет просто никакая дорога избежать глубокого развращения и rampant лож. Они говорят мне что даже как раз написать колонку как это должна купить в revolting корпоративн-воинскую машину.

В конце концов как только змеенжши большой деньг и большого cronyism масла и воинских траты и корпоративных получают их fangs после того как они утонуты внутри, оно мило много «игра над» для герметичности любого выбранного остальной. Имеет га-н. Совершенное Obama поговоренное вне против злокозненного поступка патриота или принятое на вздорные субсидии фермы или поговоренное вверх по вопросам глобальный греть? Нет, он не имеет. Как славно и франтовск по мере того как он может быть, strip прочь весь заискивать и ораторство tricks и дает ему год в офисе и гремит, как раз коррумпированные другие, скомпрометированный бывший визионер. Право?

. Я не покупаю его. По крайней мере, пока. На момент, я доверяю собирательной интуиции. Я доверяю widespread чувству, просто упования и изменения но собирательного заплывания премудрости хотя воздух любит электрическая пульсация между каждой франтовской, творческой персоной на планете right now, болт энергии которая говорит hey, мы все еще совместно. Мы все еще получали его.

И Obama? Он получает его, слишком. Он может разжечь его anew, all by himself. Любая дорога, оно назад. И оно мощно. И то, к мне, будет hopeful вещь всех.

-- Марк Morford

эта статья появилось на страницу e - 13 из хроники San Francisco

San Francisco stelt/Barack Obama te boek
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Dank, Obama, voor het geven van ons „het“ achter

Teken Morford



* Het zeer beste ding over Barack Obama - Nr, niet dat. Of dat o…
04/04/2008


is Nope, het niet wat u zou kunnen denken. Het beste ding over Barack Obama heeft bijna niets met hem als persoon te doen of als leider of zelfs als Oh kon Mijn God de Eerste Zwarte Voorzitter, Who alles werkelijk veranderen. Het is niet zelfs de wonderbaarlijke retoricamacht of het charisma of de zoete betekenis van diepere verandering.

Er zijn, denk ik, meer iets. Iets rijker. En het is eerder verrassend.

Zie, heb ik de profielen en liberale fawnings en de intelligente analyse, geprobeerd takedowns en de rechtse vlekken gelezen, alle moedige pogingen om iets bloot te leggen die vuil of problematisch of over Obama en zijn familie, zijn verleden, zijn middennaam, zijn geloven en zijn pastor en zijn favoriet aroma van roomijs bang maakt - pogingen die, eerder vermakelijk, ontbroken allen hebben.

Ik heb, ook, de overvloed van verwondering gelezen, hoe Obama JFK van deze generatie is, hoe hij het merk van Hillary van retro cronyistpolitiek maakt als het equivalent voelen van het wrijven van zout op een document besnoeiing. Hij is, zeggen zij, dat zodra-in-a-levenkandidaat, een fantastically zeldzame mengeling van intelligentie, consistentie, inspiratie, hoop, charisma, het mensdom, articulateness en een bijna stuitend (goed, vrij spreekt) gebrek dat aan manipulatie en glans, allen verpakt in een opvallend knappe eenheid in waarvan kast blijkbaar levend bijna geen skeletten bij allen.
Stewart overweldigde

ik ook neigde in overeenkomst toen snark-hoofdJon Stewart lichtjes overweldigd leek zoals hij, enkel na de opmerkelijke toespraak van Obama op ras in Amerika wees op, dat uiteindelijk, hier een hoogste-rijpoliticus was die om aan ons durfte te spreken alsof wij volwassenen zijn. Het is volkomen schokkend.

En ik denk zelfs het een goede zaak dat Obama in de hogere en ontzettendere koninkrijken van overheid onbeproefd en onervaren is, enkel het soort wilde kaart is die wij en nodig gehad, gegeven hebben gehunkerd naar hoe hij absoluut nul tekens dat hij het zou verknoeien, om nog te zwijgen van hoe toont het laatste ding iedereen werkelijk wil meer van de zelfde oud-school is, aangeboren materiaal dat wij voor decennia hebben gehad.

Nog, was dit niet wat me het meest ongeveer Obama vastnagelde.

Aanvankelijk, dacht ik het indrukwekkendste aspect van de looppas van Obama was hoe de kerel het ver dit bij allen maakte. Dat iemand van zijn caliber en duidelijke intelligentie kon overleven wat een brutaal politiek systeem is geworden en nog in de internationale schijnwerper niet krankzinnig te voorschijn gekomen, bezittend niet dat griezelig duivels schijnsel dat door zo vele politicos wordt gedeeld (hallo, Sen. McCain!) dat stelt voor zij zielen gegeten geheel door de zelfde scabrous sleeplijnen van hebzucht en oorlog en corruptie hebben gehad die twee Struiken birthed en Clinton gaven die bijna ondraaglijk aura van ego en slickness.

Zie, heb ik lang geloofd dat, als bijna acht jaar van de slechtste voorzitter van de wereld ons om het even wat heeft onderwezen, het dat het Amerikaanse politieke systeem goed voorbij zich slechts diep ontsierd en gebroken en droevig heeft bewogen, is en geheel nu gebroken, een morele woestenij nauwelijks geschikt zelfs voor kakkerlakken en leeches en Rick Santorum. Ik dacht George W. Bush was eigenlijk erin geslaagd om onmogelijk te doen: maak een reeds gebrekkig systeem echt aan al fatsoenlijk menselijk leven unbearable en giftig.

En ik ben gelukkig om te rapporteren dat het feit dat er Obama in deze fase van het spel bestaat inderdaad test zeer verkeerd me is.

Maar ik zal het zelfs een stap verder nemen. Omdat het grootste ding over Obama werkelijk over Obama helemaal niet is, zelf. Het is eigenlijk over, goed, ons.

Dit is de grote revelatie: Wij zijn nog het geworden. Spin voel collectieve onbewust, de diepe betekenis van binnenwijsheid, dat intuïtief wetend dat de grenzen op een soort mystical vaardigheid, waar miljoenen van mensen eigenlijk voorbij retoriek en media kunnen kijken en slechts de aanwezigheid van iets groot in de ruimte? Yep, nog daar. Who wist het?

Dit is wat ik de meesten van verwanten en lezers en vrienden en pasgeboren activisten hoor die nooit activisten vóór waren: Obama spreekt aan de intuïtie. Het is over de zesde betekenis. Het is niet zo veel wat hij zegt of hoe hij zich in de debatten of beleid het wonking of de banners van de „Verandering“ of om het even welke tastbare factoren gedraagt - hoewel die opmerkelijk positief zijn gebleken te zijn, ook.

Het is dit: De mensen voelen het. Zij horen een toespraak Obama of lezen de artikelen of spreken aan gelijkgestemde volks en zij loensen en wegen alles en krijgen dat de blik op hun gezicht dat zegt, u weet wat? Deze kerel krijgt het. Hij voelt net. Het is geen truc van licht. Het is de gebruikelijke rotatie en de manipulatie en geen fakery. Er is daadwerkelijk vlees op dit been. Een welk ding.
De cynische houding

natuurlijk, heb ik overvloed van lezers die hardnekkige cynici zijn en jaded anarchisten die zeggen het allen enkel een andere wrede list is, dat alle kandidaten op dit niveau hoofdzakelijk het zelfde zijn, allen eenvoudig weerzinwekkend door gebrek omdat wanneer u bereikt dat stadium van het spel er eenvoudig geen manier is om diepe corruptie en ongebreidelde leugens te vermijden. Zij vertellen me dat zelfs enkel een kolom als dit schrijven in de opstandige collectief-militaire machine moet kopen.

Toch zodra de adders van groot geld en het grote olie en militaire besteden en collectieve cronyism hun hoektanden binnen gedaald krijgen, is het vrij veel „spel over“ voor om het even welke kandidaat die integriteit blijft. Heeft M. Perfecte Obama die uit tegen het insidious Akte van de Patriot wordt gesproken of die op de absurde landbouwbedrijfsubsidies of de gesproken omhoog kwesties van het globale verwarmen wordt genomen? Nr, heeft hij niet. Zo aardig en slim aangezien hij kan zijn, van al het fawning weg ontdoen en de retoricatrucs en hem een jaar in bureau en boom geven, enkel bedorven een andere, compromitteerde vroegere ziener. Recht?

Wat. Ik koop het niet. Minstens, nog niet. Voorlopig, vertrouw ik op de collectieve intuïtie. Ik vertrouw op de wijdverspreide betekenis, niet slechts van hoop en verandering maar van collectieve wijsheid die hoewel de lucht zoals een elektroschommeling tussen elke slimme, creatieve persoon op de planeet op dit ogenblik, een bout van energie die hey zwemt zegt, wij nog samen zijn. Wij zijn nog het geworden.

En Obama? Hij wordt ook het. Hij kan het ontstoken hebben opnieuw, allen zelf. Één van beide manier, het is achter. En het is krachtig. En dat, aan me, is het meest hoopvole ding van allen.

-- Het teken Morford

Dit artikel verscheen op pagina E - 13 van San Francisco stellen te boek

[سن فرنسسك] تاريخ سير/[برك] [أبما]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
شكور, [أبما], ل يعطينا "هو" علامة خلفيّة

[مورفورد]



* الشيء جيّدة جدّا حول [برك] [أبما] - رفض, لا أنّ. أو أنّ [و]…
04/04/2008


[نوب], ليس هو ماذا أنت أمكن فكّرت. يتلقّى الشيء جيّدة حول [برك] [أبما] تقريبا لاشيء أن يتمّ مع ه كشخص أو كزعيمة [أر فن] بما أنّ [أه] إلهتي الأولى أسود رئيس, الذي استطاع حقّا غيّرت كلّ شيء. هو ليس يتساوى المدهشة خطابة قوة أو السحر أو الإحساس حلوة من تغير عميقة.

هناك, أنا يفكّر, شيء أكثر. شيء غنيّة. ويفاجئ هو بالأحرى.

رأيت, أنا يقرأ القطاع جانبيّ وال [فونينغس] ليبراليّة والتحليل ذكيّة, ال يحاول [تكدوون] واللطخات محافظة, [ألّ ث] محاولات شجاعة أن يحفر فوق شيء وسخة أو معضّلة أو مخيفة حول [أبما] وأسرته, ماضه, [ميدّل نم] ه, إعتقاده وقسيسه ونكهته مفضّلة [إيس كرم] - محاولات أنّ, بالأحرى [أموسنغلي], يتلقّى كلّ [فيلد].

أنا قد قرأت, أيضا, الإتخام ال [ووندرمنت], كيف [أبما] يكون هذا جيل [جفك], كيف هو يجعل [هيلّري] إشارة من [رترو] [كرونيست] سياسة إحساس مثل المعادلة من حك ملح على ورقة قطعة. هو, يقول هم, أنّ [أنس-ين--ليفتيم] مرشح, مزيج نادرة ذكاء [فنتستيكلّي], تماسك, شهيق, أمل, سحر, إنسانية, [أرتيكلتنسّ] وتقريبا يصدم افتقار من معالجة ولمعان (جيّدا, نسبيّا يتكلّم), جميعا يعبّأ في [ستريكينغلي] يهيأ وحدة في الذي مقصورة ظاهريّا حيّة تقريبا ما من هياكل في كلّ.
[ستورت] بهت

أنا أيضا تذبذب في إتفاق عندما ظهر [سنرك-مستر] [جون] [ستورت] قليلا يبهت بما أنّ هو أشار, صحيحة بعد [أبما] خطبة ملحوظة على جنس في أمريكا, أنّ [أت لونغ لست], هنا كان [توب-تير] سياسية الذي جسر أن يتكلّم إلى نا [أس يف] نحن بالغ. هو صرف يرجّ.

ويفكّر أنا حتّى هو شيء جيّدة أنّ [أبما] غير مختبر وغرّة في ال [هيغر] وأكثر مجال مملكة رهيبة حكومة, فقط النوع من [ويلد كرد] نحن نلتمس ويحتاج, يعطي كيف هو يبدي إشارات صفرة إطلاقا أنّ هو لولب هو فوق, لا أن يذكر كيف الشيء متأخّرة أيّ شخص حقّا يريد يكون أكثر من ال نفسه [ألد-سكهوول], مادّة خام [إينبرد] نحن قد تلقّينا لعقود.

بعد, [ب] هذا لم ماذا [ريفتد] ي ال أكثر حوالي [أبما].

في البداية, فكّر أنا المظهر مؤثّرة أكثر من [أبما] شوط كان كيف الشدادة جعل هو هذا بعيد في كلّ. أنّ أحد ما من ه العيار وذكاء واضحة استطاع بقيت ماذا قد أصبح نظامة قاسية سياسيّة وبعد ظهرت داخل المصباح كشّاف دوليّة بما أنّ لا مجنونة, لا يملك أنّ ومض بطيئة [دمونيك] يشارك ب هكذا كثير [بوليتيكس] (مرحبا, [سن]. [مكّين]!) أنّ يقترح قد تلقّى هم أرواح يؤكل كاملة ب ال نفسه [ترولّ] [سكبرووس] طمع وحرب وفساد أنّ [بيرثد] اثنان أدغال وأعطى [كلينتون] أنّ عبير غير محتمل تقريبا من أنا و [سليكنسّ].

رأيت, أنا يتلقّى طويلا يصدق أنّ, إن تقريبا ثمانية سنون من العالم رئيس مريضة قد علموانا أيّ شيء, هو أنّ قد تحرّك النظامة أمريكيّة سياسيّة جيّدا إلى ما بعد فقط بعمق ذو نقائص ومكسورة وحزينة, والآن كلّيّة فسدت, أرض قفر أخلاقية بشقّ النّفس مناسبة حتّى لصراصير وعلقات و [ريك] [سنتوروم]. أنا فكّرت جورج [و.]. أدار بوش تلقّى واقعيّا أن يتمّ المستحيلة: جعلت نظامة معيبة سابقا حقّا طاق ومسمّة إلى كلّ حياة محتشمة إنسانيّة.

وأنا سعيدة أن يفيد أنّ الحقيقة أنّ يتواجد [أبما] [أت ثيس ستج وف] اللعبة يبرهنني جدّا على نحو خاطئ حقّا.

غير أنّ سيأخذ أنا حتّى هو خطوة أبعد. لأنّ الشيء عظيمة حول [أبما] ليس حقّا حول [أبما] في كلّ, [بر س]. هو واقعيّا حوالي, جيّدا, نا.

هذا الوحي عظيمة: يحصل نحن يتلقّى بعد هو. الجماعيّة لاشعوريّة, الإحساس عميقة من حكمة داخليّة, أنّ حدسيّة يعرف أنّ حافات على نوع من مهارة صوفيّة, أين ملايين من الناس يستطيع واقعيّا نظرت إلى ما بعد بلاغة وأوساط فتلت وفقط شعرت الوجود من شيء عظيمة في الغرفة? [يب], بعد هناك. الذي عرف?

هذا ماذا أنا أسمع أكثر من قريبات وقارئات وصديقات ونشط حديث ولادة الذي كان أبدا نشط من قبل: [أبما] يتكلّم إلى الحدس. هو حول الإحساس سادسة. هو ليس كثيرا ماذا هو يقول أو كيف هو يتصرّف في المناقشات أو السياسة [وونكينغ] أو ال "تغير" راي أو عاملات [أني وف ث] ملموسة - رغم أنّ أنّ قد برهن أن يكون بشكل ملحوظ إيجابيّة, أيضا.

هو هذا: الناس إحساس هو. هم يسمعون [أبما] خطبة أو يقرأ المواد أو يتحدّث إلى ناس [ليك-ميندد] وهم ينحرفون ويزن كلّ شيء ويحصل أنّ نظرة على وجههم أنّ يقول, أنت يعرف ماذا? يحصل هذا شدادة هو. هو يشعر يصحّ. هو ليس خدعة الضوء. هو ليس المعتادة تدويم ومعالجة وزيف. هناك لحظ حقيقيّة على هذا عظمة. ما شيء.
الموقف

ساخرة [أف كورس], يتلقّى أنا كثير القارئات الذي يكون [سنيك] مقاومة التغيير بعناد وفوضويّ منهكة الذي يقول هو يكونون كلّ فقط آخر حيلة فاسدة, أنّ كلّ مرشحات [أت ثيس لفل] يكونون أساسا ال نفس, جميعا بغيضة ببساطة بتقصير لأنّ عندما أنت تبلغ أنّ مرحلة من اللعبة هناك ببساطة ما من طريق أن يتفادى فساد عميقة وأوضاع شابّة. هم يقولونني أنّ حتّى فقط أن يكتب عمود مثل هذا أن يشتري داخل ال يثور آلة [كربورت-ميليتري].

[أفتر لّ,] ما إن الحيّة سامّة من مال كبير وكبير زيت وعسكريّة إنفاق و [كرونيسم] متضامنة يحصلون مخالبهم يغرق داخل, هو جميلة كثير "لعبة على" ل أيّ مرشح نزاهة متبقّي. يتلقّى [مر.]. [أبما] كاملة تكلّمت خارجا ضدّ الماكرة وطنية عمل أو يؤخذ على الحمقاء مزرعة إعانات أو يتحدّث فوق إصدارات من شاملة يسخّن? رفض, يتلقّى هو لا. جرّدت مثل لطيفة وذكيّة بما أنّ هو يمكن كنت, بعيدا [ألّ ث] [فونينغ] والخطابة يخدع ويعطيه [ير ين وفّيس] ويزدهر, فقط آخر يفسد, يتورّط مثاليّة سابقة. حق?

ماذا. أنا لا أشتري هو. على الأقلّ, لا بعد. للعزم, يثق أنا الحدس جماعيّة. أنا أثق الإحساس واسع انتشار, لا فقط من أمل وتغير غير أنّ من جماعيّة حكمة سباحة رغم أنّ الهواء يحبّ جيشان كهربائيّة بين كلّ ذكيّة, شخص مبتكرة على الكوكب حاليّا, برغي الطاقة أنّ يقول هاي, نحن بعد معا. يحصل نحن يتلقّى بعد هو.

و [أبما]? هو يحصل هو, أيضا. هو يمكن يتلقّى أشعلت هو من جديد, [ألّ بي هيمسلف]. إمّا طريق, هو إلى الخلف. وهو قوّيّة. وأنّ, إلى ي, الشيء مشجّعة أكثر من كلّ.

-- علمت [مورفورد]

هذا مادة ظهر على صفحة [إ] - 13 من [سن فرنسسك] تاريخ سير